weidse uitzichten, polder, roofvogels en temidden van al dat schoons, tenten, schrijvers, politici, discussies, goede voornemens en zo’n 200 amateurs die tweemaal het poverty requiem ten gehore gingen brengen.
indrukwekkend wás het.
vooral de eerste locatie was erg bijzonder. op het grote podium sloten we na van dik hout en onder de toeziende ogen van prins pieter henk jan willem christiaan en paul rosenmöller de dag af.
![[klik-ker-die-klik]](http://www.prutsmuts.nl/wblg/schok0.jpg)
emotioneel was het ook. normaal ben ik niet zo’n huilebalk maar ik heb nu al drie keer tranen moeten wegvegen en slikken. dit ontroert me heel erg.
in de bus op weg naar huis is een dame van de produktie enveloppen aan het klaarmaken. enveloppen met geld. per envelop best véél geld. m’n buurvrouw en ik concluderen dat deze enveloppen bestemd zijn voor de tien conservatorium studenten die meezongen vandaag. tien amsterdamse studenten op een koor van 200 man, resten 190 koorleden die op eigen kosten en voor dit goede doel uit rotterdam, arnhem of lutjebroek reisden.
zo kreeg deze dag wat mij betreft een raar staartje. in dit koor en op deze één tegen armoede dag lijkt het mij ongepast en totaal onnodig betaalde koorzangers in te zetten. zo slecht zongen wij niet. bovendien wordt met armoede vast niet de lege portemonnee van nederlandse studenten bedoeld.
lfs van uw [zo blijkt maar weer] naïeve prutsmuts